بارنامه چیست؟ انواع بارنامه کدام است؟

توسط مدیر سایت در مارس 9, 2020 در مقالات

تعریف بارنامه

بارنامه (Bill of lading) به اختصار B/L یا B.L سندی است که توسط شرکت حمل و نقل صادر می شود. صدور این سند به معنی این است که کالایی مشخص در محلی مشخص برای ارسال به مقصدی مشخص تحویل گرفته شده است.

انواع بارنامه ها

با توجه به نوع وسیله حمل و نقل بارنامه های متفاوتی مورد استفاده قرار می گیرد.

  • بارنامه دریایی (Ocean Bill of Lading)
  • بارنامه هوایی (Air way Bill)
  • بارنامه زمینی یا جاده ای (CMR)
  • بارنامه راه آهن (Railway of Landing)

بارنامه دریایی

بارنامه دریایی سندی است که توسط شرکت کشتیرانی و یا نماینده آن، در مقابل دریافت کالا و مشخص شدن پرداخت هزینه آن جهت حمل و نقل دریایی صادر می گردد. در این بارنامه اطلاعات کامل بار ذکر می شود و توسط فرمانده کشتی امضاء می گردد و به موجب آن متعهد می شود بار توسط کشتی به مقصد حمل می شود و تحویل گیرنده داده می شود.

بارنامه در 4 نسخه تهیه می شود:

1. فرستنده کالا

2. گیرنده کالا

3. فرمانده کشتی

4. مالک کشتی یا نماینده آن

اطلاعات موجود در بارنامه دریایی

  • آدرس و مشخصات کامل فرستنده
  •  آدرس و مشخصات کامل گیرنده
  •  شماره بارنامه
  •  نام کشتی و شماره سفر
  •  بندر محل بارگیری کالا
  •  بندر محل تخلیه کالا
  •  کشور مبداء و مقصد ارسال بار
  •  علایم و شماره مهر و موم و شماره کانتینر در مورد محمولات کانتینری
  •  شرح کالا، تعداد و نوع بسته بندی و علایم آنها
  •  وزن محموله
  •  ابعاد محموله
  •  تاریخ صدور بارنامه
  •  امضا فرستنده و گیرنده کالا
  •  حساب هزینه و نرخ کرایه حمل
  • کاربردهای بارنامه دریایی
  •  مشخص کننده قرار داد حمل است.
  •  مشخص کننده این است که حمل کننده بار را تحویل گرفته است.
  •  سند مالکیت کالا می باشد.

انواع بارنامه دریایی

• بارنامه مستقیم (Direct B\L)
بارنامه ای است که نشان می دهد حمل کالا از مبدا تا مقصد و بدون تغییر وسیله حمل می باشد.
• بارنامه سراسری (Through B\L)
بارنامه ای است که نشان می دهد کالا از کشور فروشنده تا مقصد نهایی توسط چند وسیله حمل انجام می شود (کشتی، کامیون و…)
• بارنامه دریایی (مربوط به سرویس های منظم دریایی) (Liner B\L)
این بارنامه برای محموله کشتی هایی صادر می شود که دارای برنامه حرکت مشخص بوده و مسیرهای مشخصی را طی می کنند.
• بارنامه چارتر (Charter Party B\L)
بارنامه ای است که برای بارهایی که با کشتی اجاره ای دربست حمل می گردد صادر می شود و حمل بارها تحت این بارنامه تابع قرارداد چارتر می باشد.
• بارنامه حمل مرکب فیاتا (.F.B.L)
یک سند حمل مرکب می باشد. این بارنامه یک سند قابل معامله است.

بارنامه راه آهن ( Railway of Landing )

در حمل و نقل ریلی بارنامه راه آهن از اهمیت ویژه ای برخوردار است و سندی است غیر قابل معامله و انتقال که توسط شرکت های راه آهن در ایستگاه های بارگیری آن صادر می شود و راه آهن طبق این سند اعلام می کند که کالای مشخص شده در بارنامه را تحویل گرفته و موظف می باشد بار را به مقصد سالم ارسال نماید.

اطلاعات موجود در بارنامه‌ی راه آهن

  •  نام و آدرس فرستنده کالا
  •  نام ایستگاه مبدأ و مقصد کالا
  •  نام و آدرس گیرنده کالا
  • تعیین نوع کالا و مشخصات آن از قبیل تعرفه، ابعاد و غیره
  •  وزن کالا، تعداد بسته ها و مشخصات بسته بندی
  •  شماره واگن
  •  ذکر جزئیات مورد لزوم جهت گمرک
  • هزینه حمل کالا (معمولا بر اساس تعرفه راه آهن مربوطه)

بارنامه زمینی ( C.M.R )

سندی غیر قابل معامله می باشد که تحت مقررات کنوانسیون CMR یا مقررات بین‌المللى حمل کالا با کامیون مورد استفاده قرار می گیرد. حدود مسئولیت های متصدیان حمل و نقل زمینی مشخص می کند.
معمولا در 6 الی 14 و گاهی تا 21 صفحه صادر می گردد که 3 نسخه آن اصلی می باشد که به امضا صادر کننده، حمل کننده و گیرنده کالا می رسد و بقیه نسخه های آن در گمرکات ورودی و خروجی کشورهای بین راه مورد استفاده قرار می گیرد.

اطلاعات موجود در بارنامه زمینی

  • نام و نشانی فرستنده کالا یا کارگزار آن
  •  نام و نشانی حمل کننده کالا
  •  نام و نشانی گیرنده کالا
  •  تاریخ صدور و تاریخ حمل
  •  تاریخ و محل بارگیری در مبدا و هم چنین در مقصد
  •  وزن خالص و ناخالص محموله
  •  هزینه های مربوط به حمل و گمرک و …
  •  مشخصات کالا: ابعاد، نوع بسته بندی، نوع کالا، تعداد و علایم
  •  اسناد ضمینه

بارنامه هوایی

بارنامه هوایی یا Airway Bill سندی است که کالاهای ارسال شده در حمل ونقل هوایی با اطلاعات کامل مشخص می کند و اجازه پی گیری آن را می دهد و به تنهایی سند قابل معامله و یا سند مالکیت کالا محسوب نمی شود و صاحب کالا بعد از دریافت چنین بارنامه ای و رسیدن کالا به مقصد، به شرکت هواپیمایی مربوطه مراجعه و حواله تحویل کالا (Delivery Order) را دریافت می نماید.
این بارنامه در ۱۲ نسخه صادر می شود که ۳ نسخه آن اصلی و مابقی برای قسمتهای داخلی شرکت هواپیمایی مورد استفاده قرار می گیرد.
1. نسخه اصلی اول برای شرکت حمل کننده یا صادر کننده (For Carrier)
2. نسخه اصلی دوم برای گیرنده کالا (For Consignee)
3. نسخه اصلی سوم برای فرستنده کالا (For Shipper)

بارنامه هوایی به جهات زیر دارای اهمیت است :

رسید کالا جهت حمل است.
مشخص کننده قرارداد حمل است.
صورتحساب کرایه حمل کالا است.
راهنمای نحوه حمل کالا توسط مسئولین حمل می‌باشد.
گواهی بیمه است در صورتی که بیمه حمل از طرف ارسال کننده کالا تقاضا شده باشد.

اطلاعات موجود در بارنامه هوایی

  • نام و نشانی فرستنده
  •  نام و نشانی گیرنده
  •  کد 3 حرفی معرف فرودگاه مبداء
  •  کد 3 حرفی فرودگاه مقصد
  •  تعداد بسته های بارنامه
  •  وزن بار که توسط باسکول اندازه گیری می شود (معمولا بر حسب کیلو گرم)
  •  وزن معادل حجم
  • نرخ حمل واحد وزن بار (معمولا نرخ یک کیلو)
  •  مبلغ کل (ممکن هزینه های دیگری هم باشد)
  •  شرح کالا و همچنین ابعاد بسته ها یا حجم بار
  • شماره پرواز
  •  تاریخ پرواز

انواع برنامه، بارنامه دریایی، بارنامه راه آهن، بارنامه هوایی، بارنامه زمینی، انواع بارنامه

کریر و فورواردر | فعالیت کریری چیست؟ فورواردر کیست؟

توسط مدیر سایت در مارس 1, 2020 در مقالات

شرکت حمل و نقل بین المللی | کریر و فورواردر

شرکت حمل و نقل بین المللی به منظور انجام عملیات حمل و نقل بین المللی به دو دسته فورواردر و کریر تقسیم می شود.

کریر

کریر به اشخاص حقیقی یا حقوقی گفته می‌شود که وظیفه آن حمل‌ و نقل فیزیکی کالا است.

فعالیت کریری چیست؟

فعالیت کریری یعنی کالا را از مبدأ طبق قرارداد حمل به مقصد با بهره‌گیری از وسایل حمل از طریق یکی از روش‌های حمل جابه‌جا می کند.

وظایف شرکت‌ کریری

  •  عقد قرارداد حمل و صدور بارنامه
  • تهیه اسناد جهت حمل کالا نظیر کارنه‌تیر، بیمه‌نامه و غیره
  • امانت‌گذاری ضمانت‌های لازم جهت اخذ اسناد مورد نیاز
  • تحویل کالا از فورواردر یا فرستنده و نظارت بر بارگیری در کامیون
  • ارائه مدارک کالا به گمرکات مبدا و مقصد کالا و محفاظت از سالم ماندن پلمپ‌های گمرکی
  • تحویل کالا به گیرنده
  • رعایت مدت زمان حمل کالای ترانزیتی و مسیر مشخص شده توسط مقامات گمرکی
  • رعایت مسیر و مدت زمان حمل بر اساس قرارداد حمل و نقل
  • نظارت بر تخلیه کالا، شمارش کالا
  • دقت در تحویل کالا به مقصد و دریافت گواهی‌های لازم

 فورواردر ( FORWARDER )

فورواردری عبارتست از هماهنگی حمل و نقل کالا را از یک کشور به کشور دیگر به یکی از شیوه های حمل ( دریایی، زمینی، ریلی و هوایی ) و قبول مسئولیت طبق قرارداد.

خدمات فورواردی به ۴ بخش تقسیم می شود:

فورواردری هوایی
فورواردری دریایی
فورواردری زمین
فورواردری ریلی

وظایف فورواردر (Forwarder)

  • صدور پروفرمای حمل
  • عقد قرارداد حمل با صاحب کالا
  • صدور بارنامه
  • جمع آوری (برحسب درخواست صاحب کالا و قرارداد حمل)
  • انبارداری بار
  • بسته بندی بار
  • بیمه باربری
  • انجام امور تشریفات گمرکی در مبدا
  • عقد قرارداد با شرکت های کریر و اخذ بارنامه دریایی، زمینی، هوایی و ریلی
  • کسب اطلاعات لازم از جریان حمل و ارائه اطلاعات کسب شده به صاحب کالا برحسب قرارداد
  • تحویل کالا به گمرک مقصد
  • انجام تسویه حساب
  • اعلام ورود کالا به صاحب کالا

تفاوت فعالیت کریری با فورواردری

وظیفه اصلی هر دو این شرکت‌ها حمل و نقل  کالا از کشوری به کشوری دیگر می باشد. مسئولیت‌های شرکت‌های کریری بیشتر از فورواردری است.

فورواردرها  واسطه‌هایی هستند که بین کریر و فرستنده یا گیرنده کالا قرار می‌گیرند و شرایط حمل کالا را فراهم می‌آورند و هیچ مسئولیتی در برابر حمل فیزیکی کالا ندارند اما کریر حمل‌کننده قانونی کالا است و تمام مسئولیت حمل فیزیکی کالا بر عهده کریر می باشد.

کریر و فورواردر، تفاوت کریر و فورواردر

 

 

دموراژ چیست؟

توسط مدیر سایت در مارس 1, 2020 در مقالات

وقتی که تخلیه بار کشتی یا بارگیری از مدت زمان تعیین شده در قرار دادی که میان مالک کشتی و فرد اجاره کننده صورت می گیرد، بیشتر طول بکشد فردی که آن کشتی را اجاره نموده بایستی برای این تاخیر هزینه ای را به مالک کشتی بپردازد که به این دموراژ (Demurrage) می گویند.

راه هایی برای کنترل کردن هزینه دموراژ

  • بسته به نوع کالای صادراتی و مقصد کالا اگر حدس میزنید زمان ترخیص کالای شما با تاخیر همراه باشد سعی کنید از سرویس کانتینری استفاده کنید که فری تایم بالاتری داشته باشد.
  •  در واردات سعی کنید موارد قید شده در بارنامه را قبل از حرکت کشتی از مبدا بررسی نمایید تا تعرفه ای در آن قید نشده باشد.
  • قبل رسیدن بار خود به مقصد فرآیند ترخیص کالا را شروع کنید.
  •  در اسرع وقت کانتینر را تحویل دهید و از ثبت تاریخ تحویل آن اطمینان حاصل فرمایید.

فری تایم چیست؟

در زمان عقد قرار داد میان مالک کشتی و فرد اجاره کننده کانتینر برای حمل و نقل دریایی ، مدت زمانی به نام Free Time (فری تایم در مبدا بارگیری و فری تایم در مقصد تخلیه بار) توسط شرکت کشتیرانی مشخص می شود. این مدت زمان مشخص کننده تعداد روزهایی است که صاحب کالا میتواند بدون پرداخت جریمه دیرکرد، کانتینر را در اختیار داشته باشد.

فری تایم مبدا چیست ؟

زمانی است که کانتینر خالی از محوطه کانتینری برداشته می‌شود تا وقتی که کانتینر پر تحویل محوطه کانتینری می‌شود.

فری تایم مقصد چیست ؟

زمانی است که کانتینر پر از محوطه کانتینری برداشته می‌شود تا وقتی که کانتینر خالی شده و تحویل محوطه کانتینری می‌شود.

 

 

کارنه تیر چیست؟

توسط مدیر سایت در مارس 1, 2020 در مقالات

TIR مخفف کلمه فرانسوی Transport International par la Route یا Transports Internationaux Routiers می باشد.

مفهوم سند بین‌المللی کارنه تیر چیست؟

کارنه تیر (TIR carnet) سندی است گمرکی که برای حمل و نقل بین المللی کالا در کشور مبدا صادر می شود و طبق مقررات کارنه تیر، کالا از کشورهای بین راه تا مقصد نیازی به انجام تشریفات گمرکی مربوط به ترانزیت در مرز ورودی و خروجی هر کشور نخواهد بود. این سند برای حمل و نقل بین المللی جاده ای مورد استفاده قرار می گیرد.

کنوانسیون تیر

کنوانسیون تیر یک کنوانسیون گمرکی است که تحت نظر کمیسیون اقتصادی اروپائی سازمان ملل تنظیم می شود. اتاق بازرگانی ایران تنها موسسه ضامن صادرکننده کارنه تیر در ایران می باشد.

اصول و نکات مهم کارنه تیر

در حمل و نقل بین المللی جاده ای، وسایل نقلیه و کالاها برای عبور از هر کشور باید در مرز های ورودی، پس از تنظیم اظهارنامه ترانزیت مورد بازرسی گمرکی قرار گیرد. در اکثر موارد تشریفات گمرکی سبب تاخیر و هزینه های اضافی می شود، یا احتمال دارد کالا در این میان خسارت دیده یا سرقت شود. به منظور سرعت بخشیدن در حمل و نقل بین المللی، کاستن از تشریفات گمرکی و جلوگیری از خسارت های احتمالی در جریان ترانزیت بین المللی کالا کارنه تیر صادر می شود. طبق مقررات دارندگان کارنه تیر می توانند پس از پلمپ وسیله نقلیه در گمرک کشور مبدا بدون معطلی و بدون انجام تشریفات گمرکی تا کشور مقصد به راه خود ادامه دهند. در طول مسیر لزومی ندارد کالا مورد بازرسی قرار گیرد. مگر در موارد استثنایی بازرسی هایی لازم است که در این صورت وسیله نقلیه مجددا پلمپ می شود.

  • تعداد برگه های کارنه تیر با توجه به تعداد کشورهای بین مبدا و مقصد کالا حداقل 6 و حداکثر 20 برگ متفاوت است. بر روی آن تمام مشخصات کالا ذکر می شود.

 

 

اینکوترمز چیست؟

توسط مدیر سایت در فوریه 27, 2020 در مقالات

اینکو ترمز «International Commercial Terms» به معنی اصطلاحات بین‌المللی بازرگانی می باشد. این اصطلاحات برای تفکیک هزینه‌ها و مسئولیت‌ها بین فروشنده و خریدار استفاده می‌شود.

اصطلاحات و قواعد اینکوترمز

اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E تقسیم شده‌ است.

گروه E

EXW  تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ 

به معنای این است که فروشنده، کالا را در محل تولید و یا انبار کالا به خریدار تحویل می دهد. کلیه مسئولیت ها و هزینه ها، اعم از بارگیری، حمل و نقل، بیمه، گمرک و ریسک حمل کالا بر عهده خریدار است.

گروه F

تحویل کالا به خریدار بدون پرداخت کرایه حمل در مبدأ

به معنای این است که فروشنده، کالا را در محلی که خریدار تعیین کرده تحویل وی می‌دهد.

FCA: Free Carrier

تحویل در نقطه ای معین در کشور مبدا

به معنای این است که فروشنده کالا را پس از ترخیص به محل تحویل کشور خریدار تحویل می دهد، بارگیری با خریدار است. هزینه حمل و نقل و بیمه با خریدار است، عقد قرارداد حمل و نقل با خریدار می باشد. (نه الزاماً)

FAS: Free Alongside Ship

تحویل کالا در کنار کشتی

اتمام ریسک فروشنده کنار کشتی در بندر است. هزینه حمل و نقل، بیمه، عقد قرارداد و بازرسی با خریدار است.

FOB: Free On Board

تحویل کالا در عرشه کشتی در مبدأ

فروشنده زمانی که کالا را از روی نرده کشتی عبور داد ریسک خود را پایان داده‌ است. هزینه حمل و نقل، بیمه، عقد قرارداد حمل از بندر تحویل و بازرسی با خریدار است.

گروه C

تحویل کالا در مبدأ به خریدار با پرداخت کرایه حمل

به معنای آن است که به فروشنده باید مخارج کرایه را تا مقصد پرداخت نماید، ولی خطر فقدان یا خسارت و هزینه‌های اضافی بر عهده خریدار است. در این روش نوعی تقسیم مسئولیت بین خریدار و فروشنده اعمال شده‌ است.

CFR: Cost and Freight

هزینه و کرایه حمل تا مقصد

کالا زمان که از روی نرده کشتی عبور می کند مسئولیت فروشنده به پایان می رسد. هزینه بیمه و عقد قرار داد بیمه با خریدار است. هزینه حمل و عقد قرارداد حمل با فروشنده است. مخصوص حمل دریایی می باشد.

CIF: Cost, Insurance and Freight

هزینه، بیمه و کرایه حمل تا مقصد

کالا زمانی که از روی نرده کشتی عبور می کند، مسئولیت فروشنده به پایان می رسد. هزینه حمل و نقل، بیمه و عقد قرارداد حمل با فروشنده است. مخصوص حمل دریایی است.

CPT: Carriage Paid To

تحویل با پرداخت کرایه حمل تا مقصد

مسئولیت و ریسک فروشنده زمانی که کالا را تحویل اولین حمل کننده می دهد به پایان می رسد. هزینه حمل با فروشنده تا نقطه معین طبق قرار داد، هزینه بیمه و عقد قرارداد بازرسی با خریدار است. این اصطلاح برای حمل ترکیبی ولی بیشتر حمل جاده ای و حمل هوایی کاربرد دارد.

CIP: Carriage and Insurance Paid to

تحویل با پرداخت کرایه حمل و بیمه تا مقصد

ریسک و مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را به نقطه توافق شده می‌رساند به پایان می رسد. هزینه حمل و نقل و بیمه با فروشنده ‌است. عقد قرارداد بیمه و حمل با فروشنده‌ است. عقد قرارداد بازرسی با خریدار است. برای حمل ترکیبی کاربرد دارد.

گروه D

تحویل کالا در مقصد

شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده مسئول رساندن کالا به نقطه یا محل مورد توافق شده در مقصد است و فروشنده کلیه خطرات و هزینه‌ها را بر عهده می‌گیرد.

DAF: Delivered At Frontier

تحویل در مرز (مرز تعیین شده)

مسئولیت فروشنده در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می رسد که کالا را برای صدور ترخیص کند و در نقطه و محل تعیین شده در مرز، اما قبل از مرز گمرکی کشور همجوار، در اختیار بگذارد. این اصطلاح عمدتاً در حمل ریلی یا جاده ای استفاده می شود.

DES: Delivered Ex Ship

تحویل در عرشه کشتی (در مقصد)

فروشنده کالا را در عرشه کشتی در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد و اقدامات و هزینه‌های ترخیص کالا جهت ورود به بندر مقصد برعهده خریدار است. این اصطلاح برای حمل دریایی کاربرد دارد.

DEQ: Delivered Ex Quay

تحویل کالا در اسکله (در مقصد) 

مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را از کشتی به اسکله انتقال داد و در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد به پایان می رسد. کلیه مسئولیت ها و هزینه ها شامل عوارض، مالیات و سایر مخارج تحویل کالا را در این محل با فروشنده است. این اصطلاح برای حمل و نقل دریایی کاربرد دارد.

DDU: Delivered Duty Unpaid

تحویل در مقصد بدون پرداخت حقوق و عوارض گمرکی

فروشنده کالا را در کشور مقصد بدون انجام ترخیص کالا برای ورود و پرداخت عوارض تحویل می دهد.

DDP: Delivered Duty Paid

تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی

مسئولیت فروشنده پس از تحویل کالا به خریدار پس از انجام ترخیص کالا و پرداخت عوارض به پایان می رسد.

اینکوترمز، اینکوترمز چیست؟، اصطلاحات اینکوترمز

 

 

کالای خطرناک چیست؟

توسط مدیر سایت در فوریه 26, 2020 در مقالات

 

آشنایی با کالای خطرناک

 

کالای خطرناک به طور عام به کالایی گفته می شود که موقع جا به جایی، عملیات بارگیری، تخلیه و نگه داری ممکن است باعث انفجار و آتش سوزی شوند و احتمال ایجاد خطر برای سلامتی افراد، اموال و محیط زیست می نماید.

دسته بندی کالاهای خطرناک

کالاهای خطرناک از نظر خصوصیات و نوع خطرشان به 9 طبقه تقسیم می شوند.

1. مواد منفجره Explosives
2. گازها Gases
3. مایعات قابل اشتعال Flammable Liquids
4. جامدات قابل اشتعال Flammable Solids
5. مواد اکسیدکننده Oxidizing Substances
6. مواد سمی و مواد عفونی Toxic & Infectious Substances
7. مواد رادیو اکتیویته Radioactive Material
8. مواد خورنده Corrosive
9. محصولات خطرناکی که در 8 دسته فوق قرار ندارند Miscellaneous Dangerous Goods

کلاس ۱- مواد منفجره

 

مواد منفجره موادی هستند که این توانایی را دارند که به سرعت در اثر واکنش شیمیایی منفجر شوند.

طبقه بندی کلاس 1

• کلاس ۱-۱ باروت
این گروه از مواد منفجره، موادی هستند که احتمال انفجار شدید دارند.
نمونه: TNT، مواد منفجره پلاستیکی، دینامیت و چاشنی
• کلاس ۲-۱ ترکیبات نیتراتی – نیترات سلولز و نیترات پتاسیم
این گروه از مواد منفجره، موادی هستند که احتمال انفجار دارند. ولی قدرت انفجارشان کمتر از گروه قبلی است.
نمونه: بمب ها، نارنجک، مهمات نظامی
• کلاس۳-۱ ترکیبات نیتروژنی
این گروه از مواد منفجره در اثر تماس با آتش به صورت انبوه منفجر می‌گردند، این مواد به هنگام انفجار، مواد و قطعات پرتاب شونده از خود خارج می‌سازند.
نمونه: مواد آتش بازی ها
• کلاس ۴-۱ ترکیبات کلرورها
این گروه از مواد منفجره به شدت می سوزند و دود غلیظی تولید می‌کنند ولی خطر انفجار این مواد کمتر از گروه‌های قبلی است و یا اصلاً‌ خطر انفجاری وجود ندارد.
• کلاس ۵-۱ سوزاننده‌ها
این گروه از مواد منفجره در هنگام سوختن، مواد سمی تولید می‌کنند، در این گروه خطر انفجار کم است.
• کلاس ۶-۱ مهمات
این گروه از مواد باید برای مدتی در مجاورت شعله قرار بگیرند تا گرم و منفجر شوند. خطر انفجار انبوه در این گروه کمتر وجود دارد. این گروه از مواد منفجره، قطعات پرتاب شونده تولید می‌کنند.
• کلاس ۷-۱ مواد آتش زا
این گروه از مواد منفجره خطراتی شامل قابلیت اشتعال یا مسمومیت در بردارند، این مواد باید مدتی در معرض شعله یا حرارت قرار بگیرند تا کاملاً منفجر شوند.
• کلاس ۸-۱ مواد منفجره رادیولوژیکی
این گروه از مواد منفجره خطرات رادیولژیکی داشته که اگر حرارت به آنها برسد منفجر خواهند شد و بر اثر این انفجار، مواد پرتاب شونده از خود تولید می‌کنند.
• کلاس ۹-۱ پودر فلزات
این گروه از مواد غیر قابل انفجار هستند که در ترکیب آنها پودر فلزاتی چون منیزیم، آلومینیوم یا پودر روی دیده می‌شود.

کلاس دوم ( گازها )

 

کالاهای خطرناک این کلاس شامل گازهای تحت فشار، گازهای مایع و یا گازهای محلول تحت فشار می باشد.

گازها به انواع زیر تقسیم بندی می شوند:

• کلاس 2.1 گازهای قابل اشتعال
به گازهایی گفته می شود که در هوا مشتعل می گردند و باعث ایجاد آتش و یا بیشتر شدن شعله های آتش می شوند. گازهای این گروه می توان هیدروژن، استیلن، LNG و LPG اشاره نمود.
• کلاس 2.2 گازهای غیر قابل اشتعال و غیر سمی 
به گازهای تحت فشار که نه قابلیت اشتعال دارند و نه مسمویت گفته می شود. گازهای این گروه عبارتند از نیتروژن، دی اکسید کربن، هوای فشرده، هلیم
برخی از گازهای این کلاس باعث ایجاد خطر خفگی می گردند به عنوان مثال گاز نیتروژن و دی اکسید کربن
• کلاس 2.3 گازهای سمی 
گازهایی هستند که در صورت استنشاق می توانند باعث مرگ یا مصدومیت شدید گردند. علاوه بر خواص سمی دارای خواص دیگری همچون قابلیت اشتعال، اکسید کنندگی یا خورندگی را هم دارند. گازهای این گروه عبارتند از: متیل برومید، گاز امونیاک، منواکسید کربن و دی اکسید سولفور

کلاس 3 مایعات قابل اشتعال

 

مایعات قابل اشتعال از خود بخاراتی تولید نموده که این بخارات می توانند در داخل هوا در صورت وجود منبع تولید جرقه مشتعل گردند.

کلاس 4 جامدات قابل اشتعال

 

این گروه موادی با پتانسیل احتراق خود به خودی و همچنین در مجاورت با آب از خود گاز قابل اشتعال تولید می کنند. مواد موجود در این گروه به راحتی قابل اشتعال بوده و می تواند باعث ایجاد آتش سوزی شوند.

کلاس 1-4 جامدات قابل اشتعال
موادی که به راحتی مشتعل شده و قابل احتراق هستند.
نمونه: نیتروسلولز، فسفرها، کبریت ها و اسیدپیکریک

کلاس 2-4 جامدات که منجر به احتراق خود به خودی می شود.
نمونه: ذغال، پنبه و فسفر سفید

کلاس 3-4 جامدات خطرناک که در تماس آب گازهای قابل اشتعال منتشر می کنند.
شامل جامداتی است که در تماس با آب ایجاد گازهای قابل اشتعال می کنند.
نمونه: فسفید آلومینیوم و کاربید کلسیم

کلاس 5 مواد اکسید کننده

۱-۵- مواد اکسید کننده
مواد اکسید کننده موادی هستند که خودشان قابل اشتعال نیستند اما با کسب اکسیژن باعث اشتعال سایر مواد می شوند.
نمونه: نیترات آمونیوم و نیترات پتاسیم
۲-۵- پراکسیدهای آلی
این مواد از لحاظ حرارتی ناپایدار بوده و بسیار تمایل به انجام واکنش های خطرناک با دیگر مواد را دارند.
نمونه: بنزویل پروکساید و متیل اتیل کتان پروکساید

کلاس 6 مواد سمی

۱-۶- مواد سمی
مواد این گروه در صورت بلعیده شدن، استنشاق و تماس با پوست دست باعث مرگ یا آسیب جدی می شود. همچنین خطرات دیگری چون قابلیت اشتعال یا قابلیت خورندگی دارند. کلیه مواد سمی در مجاورت آتش از خود گازهای سمی متصاعد می کنند.

۲-۶- مواد عفونی
مواد عفونی، مواد حاوی عوامل بیماری زا هستند که میتوانند در انسان و حیوان تولید بیماری کنند.

کلاس 7 مواد رادیو اکتیو

مواد رادیواکتیو به موادی گفته می‌شود که دارای تشعشعات رادیو اکتیو بوده و به علت فوق‌العاده خطرناک بودن این اجسام، قوانین خاص جهت حمل و نقل و انبارداری آنها با برچسب‌های مخصوص موجود می‌باشد.

کلاس 8 مواد خورنده

مواد خورنده موادی هستند که در صورت تماس با بافتهای زنده، از طریق واکنش های شیمیایی، به آنها آسیب می رسانند و همچنین بلعیدن یا استنشاق بخار این گونه مواد باعث ایجاد مسمومیت می شود. در اثر تماس با سایر مواد باعث وارد آمدن آسیب به فلزات، سایر کالاها و حتی وسایل حمل و نقل می شوند.
نمونه: اسید سولفوریک

کلاس 9 سایر مواد و فراورده های خطرناک

کالاهای خطرناک متفرقه موادی هستند که در طول حمل و نقل خطری ایجاد می کنند و توسط کلاس های دیگر پوشش داده نمی شود.

کالای خطرناک، ارسال کالای خطرناک، کالای خطرناک چیست، کالای خطرناک، انواع کالای خطرناک

 

 

راهنمای جامع معرفی انواع کامیون و تریلی

توسط مدیر سایت در ژانویه 13, 2020 در مقالات

 

آنچه که باید در مورد انواع کامیون و تریلی بدانید:

کامیون ها نقش به سزایی در حمل و نقل بین المللی دارد. در این مقاله با شما همراه خواهیم بود تا شما را با انواع کامیون ها بیشتر آشنا کنیم.

انواع کامیون

کامیون چادری

این نوع کامیون در قسمت بار دارای بدنه و سقف می باشد. که با برزنت پوشیده شده است. برای حمل محمولات صادراتی، وارداتی و ترانزیتی و با شرایط پلمپ گمرکی و کارنه تیر کاربرد دارد.

ابعاد و ظرفیت‌ها:

  • طول: 12 الی 13.60 متر
  • عرض: 2.50 متر
  • ارتفاع: 2.60 متر
  • ظرفیت حمل بار: 22 تن

کامیون  یخچال دار

این نوع کامیون برای حمل کالاها و مواد فاسد شدنی، میوه و تره بار استفاده می شود. این نوع کامیون دارای سردخانه و سیستم تهویه مطبوع می باشد که این امکان را فراهم می کند که بتوانید درجه حرارت داخل را کنترل نمایند.

کامیون کفی

این نوع کامیون بدون سقف و بدنه می باشند و برای حمل بارهای دارای پالت و بسته بندی، آهن آلات، مصالح ساختمان، دستگاه های راهسازی، خودروهای سنگین، بلوک های سنگ و کانتینرهای 20‘، 40′ استفاده می شود.

ابعاد و ظرفیت‌ها:

طول کف: 10 الی 13.60 متر
عرض: 2.40 الی 2.50 متر
ظرفیت کل ( وزن مجاز ) : تا سقف 40 تن شامل کالا و وزن کامیون

کامیون تیغه دار

این نوع کامیون در قسمت بار به وسیله یک تیغه سراسری به دو قسمت مساوی تقسیم شده است و برای حمل کانتینرهای 20‘، 40′ و 45′ و تانکرهای گاز و نفت استفاده می شود.

کامیون  لبه دار

این نوع کامیون ها در قسمت بار در طرفین و انتها دارای پنل های فلزی می باشد و برای حمل بارهایی که بدون بسته بندی می باشند نظیر خاک، شن و… کاربرد دارد. ارتفاع دیواره آن 80 سانتی متر با کف فاصله دارد.

ابعاد و ظرفیت‌ها:

طول کف: 12 الی 13.60 متر
عرض: 2.40 الی 2.50 متر
ارتفاع دیواره‌ها: 80 سانتی متر
ظرفیت کل: 40 تن

کامیون کمپرسی

این نوع کامیون دارای اتاقک فلزی هستند که به وسیله یک جک قابل جا به جا شدن می باشد و بار را به آسانی تخلیه می کند. در حمل و نقل مصالح ساختمانی، سنگ و مواد معدنی … کاربرد دارد.

کامیون تانکر دار

این نوع کامیون دارای مخزن بسته و برای حمل انواع مایعات، فراورده های نفتی و شیمیایی کاربرد دارد.

کامیون بونکر

این نوع کامیون دارای مخزن بسته و برای حمل انواع جامدات شکل پذیر مانند سیمان، بتون آماده کاربرد دارد.

تریلی بوژی

این نوع تریلی دارای محورهای متناسب با میزان بار است و برای حمل بارهای بسیار سنگین و یا محمولات ترافیکی و با ابعاد بالا کاربرد دارد.

تریلی جامبو

نوعی تریلی چادری است که حجم بیشتری از کالا در آن بارگیری می شود. جامبوها بزرگ ترین کامیون ها هستند. طول بارگیر آنها کمتر از 13/60 متر نمی باشد. برای کالاهای بالاتر از 55 تن کاربرد دارد.

تریلی بغل باز شو

این نوع تریلی که دیواره کناری آن برای بارگیری باز می شود.

تریلی کمرشکن‌

این نوع تریلی برای حمل محموله‌های حجیم و سنگین ( برای وزن های کمتر از 55 تن ) استفاده می شود. (ترافیکی)

 

پکینگ لیست، اینویس، گواهی مبدا و پروفورما اینویس چیست؟

توسط مدیر سایت در ژانویه 11, 2020 در مقالات

 

از با اهمیت ترین اسناد و مدارک که جهت حمل و نقل بین المللی یک کالا باید تهیه شود، پکینگ لیست، اینویس، گواهی مبدا و پروفورما اینویس است. گروه حمل و نقل بین المللی گلدن گیت ارائه دهنده خدمات جامع بازرگانی حمل و ترخیص کالا به تجار محترم با بهترین کیفیت می باشد.

معرفی اسناد مورد نیاز حمل و نقل بین المللی

  • پکینگ لیست
  • سیاهه تجاری خرید ( Invoice )
  • گواهی مبدا ( Certificate of Origin )
  • پروفورما اینویس

پکینگ لیست چیست؟

پکینگ لیست ( packing list ) سندی است که جهت انجام امور گمرکی صادرات و واردات در گمرکات مبدا و مقصد استفاده می شود. این لیست کالاهای موجود در محموله، تعداد بسته ها، وزن خالص کالا و وزن ناخالص کالا را نشان می دهد. در گمرکات packing list به نام عدل نامه شناخته می شود.

اطلاعات موجود در پکینگ لیست

۱- فرستنده یا فروشنده ( Shipper or Seller ): نام کامل شرکت، آدرس پستی و تلفن فروشنده باید ثبت شود.
۲- گیرنده یا خریدار ( Consignee or Buyer ): نام کامل شرکت، آدرس پستی و تلفن شرکت خریدار باید ثبت شود.
۳- تاریخ صدور فاکتور ( Invoice Date )
۴- شماره صدور فاکتور ( Invoice No )
۵- ردیف کالا ها و خدمات ارائه شده
۶- شرح مشخصی از کالا و خدمات ارائه شده ( Description )
۷- تعداد بسته ها به همراه نوع بسته بندی  ( Dimension )
۸ـ ابعاد بسته ها شامل طول، عرض و ارتفاع با ذکر واحد اندازه گیری
۹ـ وزن خالص هر بسته ( Net Weight )
۱۰ـ وزن ناخالص هر بسته ( Gross Weight )

پکینگ لیست از جمله مدارکی است که در جهت ترخیص کالای وارداتی و صادراتی برای ماموران گمرک برای بررسی دقیق کالا اهمیت زیادی دارد.

اینویس چیست؟

اینویس Invoice  فاکتور خرید یا سیاهه تجاری خرید کالا از خارج کشور می باشد، با توجه به این فرم شما می توانید بدانید چه کالایی و با چه ارزشی را خریداری کرده اید.

اطلاعات موجود در اینویس

۱- اطلاعات فرستنده یا فروشنده
۲- اطلاعات گیرنده یا خریدار
۳- تاریخ اینویس
۴- شماره اینویس
۵- ردیف کالا ها و خدمات ارائه شده
۶- شرح مشخصی از کالا و خدمات ارائه شده
۷ – کد تعرفه گمرکی (HS Code) برای کالاهایی که قصد صادرات آنها را داریم.
۸- تعداد کالا
۹- قیمت واحد کالا
۱۰- قیمت کل کالا

گواهی مبدا چیست:

گواهی مبدا (Certificate of Origin) سندی است بین المللی که اتاق بازرگانی هر کشور برای کالاهای صادراتی تنظیم می کند. این سند محل تولید یا ساخت کالای را مشخص می کند و جزء مدارک ضروری که خریدار برای ترخیص کالا به آن نیاز دارد.

اطلاعات موجود در گواهی مبدا

۱- مشخصات فرستنده یا صادرکننده کالا
۲- مشخصات گیرنده کالا
۳- کشور سازنده کالا
۴- مشخصات وسیله حمل بر اساس بارنامه حمل
۵- مشخصات کالا بر اساس پروانه گمرکی و بارنامه حمل
۶- وزن ناخالص، وزن خالص و نوع بسته بندی کالا
۷- شماره و تاریخ فاکتور
٨- محل، تاریخ، مهر و امضاء مقام مسئول گواهی کننده

گواهی مبداء به چهار شکل صادر می شود:

  • فرم A یا ( GSP: Generalized System Of Preferences )
    برای صادرات کالا به کشورهای آمریکایی، اقیانوسیه، ژاپن، ترکیه، قزاقستان، قرقیزستان و کشورهای اروپایی بجز کشور های عضو اتحادیه اروپا کاربرد دارد.
  • فرم گواهی مبداء ( Certificate Of Origin )
    برای صادرات کالا به کشورهای آسیایی، عربی، کشورهای عضو اتحادیه اروپا و کشورهای آفریقایی کاربرد دارد.
  • فرم ( CSTP: Clobal System Of Trade Preferences )
    برای صادرات کالا به کشورهایی که برای کالای خاص با ایران توافق نامه دارند صادر می شود.
  •  فرم  PTA برای صادرات کالا به کشور پاکستان کاربرد دارد.

مدارک مورد نیاز برای صدور گواهی مبدا

۱.تصویر پروانه گمرکی
۲. تصویر بارنامه حمل
۳. تصویر فاکتور فروش در صورت درج شماره و تاریخ آن در متن گواهی مبدا

پروفورما اینویس چیست؟

پروفورما proforma invoice پیش فاکتور خرید کالا است. این سند پروفورما اینویس برای ثبت سفارش کالا نیاز می باشد.

اطلاعات موجود در پروفورما اینویس

۱- اطلاعات کامل فروشنده
۲- اطلاعات کامل خریدار
۳- شماره و تاریخ پرفورما
۴- مدت اعتبار پروفرما
۵- مشخصات کامل کالا
۶- وزن، تعداد، ابعاد محصول با ذکر واحد اندازه گیری
۷- کد تعرفه گمرکی (HS Code)
٨- قیمت کالا
۹- تعیین شرایط حمل و نقل و تحویل کالا بر اساس اصطلاحات بین المللی بازرگانی
۱۰- تعیین وسیله حمل و مشخصات بسته بندی
۱۱- تعیین شرایط پرداخت
۱۲- مبدا و مقصد نهایی کالا

جهت آگاهی بیشتر در زمینه پکینگ لیست، اینویس، پروفورما اینویس و گواهی مبدا با مشاوران ما تماس حاصل فرمایید.

تماس با ما: 4488 3760 051، 9173 8860 021

 

 

معرفی مرزهای مهم ایران

توسط مدیر سایت در ژانویه 9, 2020 در مقالات

 

ایران با کشورهای افغانستان، پاکستان، ترکمنستان، ترکیه، ارمنستان، جمهوری آذربایجان و عراق مرز مشترک زمینی دارد. ایران کوتاه ترین مرز را با ارمنستان و طولانی ترین مرز را با عراق دارد. گروه حمل و نقل بین المللی گلدن گیت ارائه دهنده کلیه خدمات حمل و نقل جاده ای از تمامی مرزهای مهم ایران به اقصی نقاط جهان می باشد.

مرزهای مهم ایران

گذرگاه های مرزی با کشور ترکیه

  • مرز بازرگان

مرز بازرگان در شهر بازرگان واقع در شهرستان ماکو در استان آذربایجان غریی و به عنوان مرز ایران و ترکیه در دامنه کوه آرارات واقع شده است. مرز بازرگان یکی از با اهمیت ترین نقاط گمرک ایران است. نام این مرز در کشور ترکیه مرز گوربولاغ می باشد.

  •  مرز رازی

مرز رازی در بخش قطور واقع در شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی واقع شده است و دروازه ایران با ترکیه می باشد. مرز رازی حد وسط کوه‌های بلند نقطه مرزی است. نام این مرز در کشور ترکیه مرز کاپی کوی می باشد. یکی از ویژگی‌های مرز رازی، وجود خطوط ریلی در این مسیر است.

  • مرز سرو

مرز سرو در شهر ارومیه در استان آذربایجان غربی واقع شده است. دومین مرز زمینی بزرگ بین ایران و ترکیه است. نام دیگر این مرز در کشور ترکیه اسن دره می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با کشور ارمنستان

  •  مرز نوردوز

مرز نوردوز در شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی در مجاورت رودخانه ارس واقع شده است. تنها مرز ایران و ارمنستان مرز نوردوز می باشد. نام این مرز در کشور ارمنستان مغری می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با جمهوری آذربایجان

  • مرز آستارا

مرز آستارا در شهر آستارا در استان گیلان در مجاورت رودخانه آستاراچای واقع شده است. از مهم ترین و قدیمی ترین نقاط گمرکی ایران که محل اتصال ایران و جمهوری آذربایجان می باشد. نام این مرز در جمهوری آذربایجان مرز بدیلی می باشد.

  • مرز جلفا

مرز جلفا در شهر جلفا در استان آذربایجان شرقی واقع شده است. دروازه مرزی ایران با جمهوری آذربایجان می باشد. مرز جلفا به دلیل واقع شدن در نقطه صفر مرزی و همسایگی با کشورهای ارمنستان و آذربایجان و داشتن خط آهن سراسری و اتصال آن به آسیای میانه و قفقاز اهمیت زیادی دارد.

  • مرز بیله سوار

مرز بیله سوار در شمال شرق استان اردبیل قرار گرفته است. دروازه مرزی ایران و جمهوری آذربایجان است.

  • مرز پلدشت

مرز پلدشت در شهر پلدشت در استان آذربایجان غربی واقع شده است. نام این مرز در جمهوری آذربایجان صنم بلاغی می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با کشور افغانستان

  • مرز دوغارون

مرز دوغارون در شهرستان تایباد در استان خراسان رضوی واقع شده است. از مهم ترین دروازه های مرزی ایران و افغانستان می باشد. این مرز به دلیل قرار گرفتن در کریدورهای بین المللی و جاده ابریشم از اهمیت بالایی برخوردار است.

  •  مرز میلک

مرز میلک از روستا های شهرستان هیرمند در استان سیستان بلوچستان واقع شده است. از دروازه های مرزی ایران و افغانستان می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با کشور ترکمنستان

  • مرز باجگیران

مرز باجگیران در شهرستان قوچان در خراسان رضوی واقع شده است. دروازه ورودی ایران و ترکمنستان است. شهر باجگیران نقطه صفر مرزی بین ایران و ترکمنستان است.

  • مرز لطف آباد

مرز لطف آباد در شهرستان لطف آباد از توابع شهرستان درگز در استان خراسان رضوی واقع شده است. این مرز یکی از مهم ترین دروازه های ورودی ایران و ترکمنستان است.

  • مرز سرخس

مرز سرخس در شمال شرقی ایران واقع شده است. از ویژگی این مرز قرار گرفتن در بهترین نقطه حمل و نقل ایران و ترکمنستان و واقع شدن در مسیر جاده ابریشم و کریدور اصلی شمال-جنوب و شرق-غرب می باشد.

  • مرز اینچه برون

مرز اینچه برون در شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان واقع شده است. این مرز دروازه ورودی ایران و ترکمنستان می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با کشور پاکستان

  • مرز میر جاوه

مرز میرجاوه در جنوب شرقی زاهدان در استان سیستان و بلوچستان واقع شده است. اصلی ترین دروازه ایران و پاکستان می باشد. میرجاوه شرقی‌ترین و استراتژیک‌ترین دروازه ورودی ایران می باشد.

گذرگاه‌های مرزی با کشور عراق

  • مرز خسروی

مرز خسروی در شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه واقع شده است. این مرز از مرزهای رسمی و بین‌المللی غربی ایران می باشد.

  • مرز تمرچین

مرز تمرچین در شهرستان پیرانشهر در آذربایجان غربی واقع شده است. از دروازه های ورودی ایران و عراق می باشد. این مرز بعد از مرز بازرگان از با اهمیت ترین و فعال ترین مرز ها در زمینه ترانزیت کالا در ایران می باشد.

  • مرز باشماق

مرز باشماق در شهرستان مریوان در استان کردستان که مابین کردستان ایران و سلمانیه عراق واقع شده است. از دروازه های ورودی ایران و عراق می باشد و از مهمترین مرزهای رسمی زمینی ایران با کردستان عراق می باشد.

  •  مرز مهران

مرز مهران در استان ایلام واقع شده است.

  •  مرز شلمچه

مرز شلمچه در یکی از روستاهای شهرستان خرمشهر در جنوب غرب ایران واقع شده است.

  • مرز چذابه

مرز چذابه در شمال غربی بستان در استان خوزستان واقع شده است.

  • مرز پرویز خان

مرز پرویزخان در شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه واقع شده است. مرز پرویزخان از مرزهای غربی ایران است و ارتباط ایران با اقلیم کردستان عراق را فراهم می سازد.

مرزهای مهم ایران، حمل و نقل جاده ای، مرز های ایران، معرفی مرزهای مهم ایران

 

 

آشنایی با انواع کشتی | انواع کشتی های باربری

توسط مدیر سایت در ژانویه 5, 2020 در مقالات

 

حمل و نقل دریایی مهم ترین روش تبادلات بین المللی است. کشتی ها از لحاظ عملکرد و مسیر حمل به انواع ذیل تقسیم بندی می شوند.

انواع کشتی ها از نظر عملکرد

کشتی‌های فله‌بر(Bulk carrier)

  • کشتی حمل بار فله خشک (Bulk Carrier Dry)

این نوع کشتی ها برای حمل بارهایی نظیر سنگ‌های معدنی ( اعم از ذغال سنگ، سنگ آهن، سنگ آهک و …) غلات، کودهای شیمیایی، آهن‌آلات و خوراک دام مناسب می‌باشند. تجهیزات تخلیه و بارگیری این بارها شامل تسمه نقاله‌ها، کراپ، جرثقیل‌ها، مکنده‌ها، پمپ‌ها و …می باشد.

  • کشتی حمل بار فله مایع (Liquid Bulk Carrier)

این کشتی ها تانکردار نام دارند و دارای انواع مختلفی می باشند:

  • نفتکش (Oil Tanker) شامل تانکرهای حمل فراورده نفتی و نفت خام
  • تانکر حمل گاز مایع (Liquid gas carrier) شامل تانکرهای حمل گاز LNG و گاز LPG
  • تانکر حمل مواد شیمیایی (Chemical carrier)

کشتی‌های کانتینری (Container Vessels )

این نوع کشتی ها بیشترین کاربرد را در حمل و نقل دریایی دارا می باشد. که برای حمل کانتینرهای 45ft ،40ft ،20ft استفاده می شوند.
در حال حاضر کشتی های کانتینر بر به 6 گروه تقسیم می شوند:
الف) کشتی های تغذیه کننده (FEEDER) با ظرفیت بارگیری 100 تا 500 TEU
ب) کشتی های ( FEEDER MAX) با ظرفیت بارگیری 500 تا 1000 TEU
ج) کشتی های (HANDY) با ظرفیت بارگیری 1000 تا 2000 TEU
د) کشتی های (SUB PANAMAX) با ظرفیت بارگیری 2000 تا 3000 TEU
ه) کشتی های (PANAMAX) با ظرفیت بارگیری حداقل 3000 TEU
و) کشتی های (POST PANAMAX) با ظرفیت بارگیری بیش از4000 TEU

کشتی‌های چند منظوره (multi-purpose vessel)

این کشتی‌ها توانایی حمل بارهای گوناگون را دارا می‌باشد. این نوع کشتی‌ها که با کشتی جنرال کارگو (General Cargo) هم شناخته می‌‌شود برای مسیرهایی که امکانات ساحلی مناسب ندارند و یا برای حمل بارهای خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند.

کشتی‌های یخچال‌دار(Reefer Vessel)

این نوع کشتی ها بیشتر برای حمل کالاهای فسادپذیر شامل میوه، سبزیجات، گوشت، ماهی و دارو مورد استفاده قرار می گیرند.

کشتی‌های رورو ( Ro-Ro )

کشتی‌های رورو برای حمل اتومبیل، ماشین‌آلات، تریلی، اتوبوس و در کل هر بار چرخ‌دار مورد استفاده قرار می گیرد. این کشتی ها مجهز به سکوی مخصوص در قسمت جلو یا عقب یا پهلو به نام RAMP بوده و برای حمل وسایل نقلیه مورد استفاده قرار می گیرند. شناورهای رورو با توجه به ابعاد بار در طبقات مختلف ساخته می‌شوند ارتباط این طبقات با بالابرهای مخصوص است.
شناورهای رورو جز پرهزینه‌ترین شناورها می‌باشد.
کشتی های رو رو به 4 گروه تقسیم می شوند:
الف) RO-ROهای چند منظوره
ب) RO-ROهای مجهز به جرثقیل
ج) RO-ROهای حمل مسافر و کالا که به آنها RO-MAX هم گفته می شود.
د) RO-ROهایی که مختص حمل خودرو هستند و در صنعت خودروسازی برای واردات و صادرات مورد استفاده قرار می گیرند که به آنها PURE CAR CARRIERS هم می گویند.

انواع کشتی ها از نظر مسیر حمل

  • کشتی های لاینر ( خطوط منظم ) :

این کشتی ها در خطوط دریایی مشخص و با برنامه معینی فعالیت می کنند.

  • کشتی های ترامپ ( خطوط نامنظم ) :

این کشتی ها در خطوط مشخص فعالیت نمی کنند و محموله ها را به هر نقطه ای که صاحب کالا بخواهد حمل می کنند.

حمل و نقل دریایی، انواع کشتی، انواع کشتی های باربری، انواع کشتی های تجاری، کشتی فله بر، کشتی کانتینری