اینکوترمز چیست؟

توسط مدیر سایت در فوریه 27, 2020 در مقالات

اینکو ترمز «International Commercial Terms» به معنی اصطلاحات بین‌المللی بازرگانی می باشد. این اصطلاحات برای تفکیک هزینه‌ها و مسئولیت‌ها بین فروشنده و خریدار استفاده می‌شود.

اصطلاحات و قواعد اینکوترمز

اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E تقسیم شده‌ است.

گروه E

EXW  تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ 

به معنای این است که فروشنده، کالا را در محل تولید و یا انبار کالا به خریدار تحویل می دهد. کلیه مسئولیت ها و هزینه ها، اعم از بارگیری، حمل و نقل، بیمه، گمرک و ریسک حمل کالا بر عهده خریدار است.

گروه F

تحویل کالا به خریدار بدون پرداخت کرایه حمل در مبدأ

به معنای این است که فروشنده، کالا را در محلی که خریدار تعیین کرده تحویل وی می‌دهد.

FCA: Free Carrier

تحویل در نقطه ای معین در کشور مبدا

به معنای این است که فروشنده کالا را پس از ترخیص به محل تحویل کشور خریدار تحویل می دهد، بارگیری با خریدار است. هزینه حمل و نقل و بیمه با خریدار است، عقد قرارداد حمل و نقل با خریدار می باشد. (نه الزاماً)

FAS: Free Alongside Ship

تحویل کالا در کنار کشتی

اتمام ریسک فروشنده کنار کشتی در بندر است. هزینه حمل و نقل، بیمه، عقد قرارداد و بازرسی با خریدار است.

FOB: Free On Board

تحویل کالا در عرشه کشتی در مبدأ

فروشنده زمانی که کالا را از روی نرده کشتی عبور داد ریسک خود را پایان داده‌ است. هزینه حمل و نقل، بیمه، عقد قرارداد حمل از بندر تحویل و بازرسی با خریدار است.

گروه C

تحویل کالا در مبدأ به خریدار با پرداخت کرایه حمل

به معنای آن است که به فروشنده باید مخارج کرایه را تا مقصد پرداخت نماید، ولی خطر فقدان یا خسارت و هزینه‌های اضافی بر عهده خریدار است. در این روش نوعی تقسیم مسئولیت بین خریدار و فروشنده اعمال شده‌ است.

CFR: Cost and Freight

هزینه و کرایه حمل تا مقصد

کالا زمان که از روی نرده کشتی عبور می کند مسئولیت فروشنده به پایان می رسد. هزینه بیمه و عقد قرار داد بیمه با خریدار است. هزینه حمل و عقد قرارداد حمل با فروشنده است. مخصوص حمل دریایی می باشد.

CIF: Cost, Insurance and Freight

هزینه، بیمه و کرایه حمل تا مقصد

کالا زمانی که از روی نرده کشتی عبور می کند، مسئولیت فروشنده به پایان می رسد. هزینه حمل و نقل، بیمه و عقد قرارداد حمل با فروشنده است. مخصوص حمل دریایی است.

CPT: Carriage Paid To

تحویل با پرداخت کرایه حمل تا مقصد

مسئولیت و ریسک فروشنده زمانی که کالا را تحویل اولین حمل کننده می دهد به پایان می رسد. هزینه حمل با فروشنده تا نقطه معین طبق قرار داد، هزینه بیمه و عقد قرارداد بازرسی با خریدار است. این اصطلاح برای حمل ترکیبی ولی بیشتر حمل جاده ای و حمل هوایی کاربرد دارد.

CIP: Carriage and Insurance Paid to

تحویل با پرداخت کرایه حمل و بیمه تا مقصد

ریسک و مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را به نقطه توافق شده می‌رساند به پایان می رسد. هزینه حمل و نقل و بیمه با فروشنده ‌است. عقد قرارداد بیمه و حمل با فروشنده‌ است. عقد قرارداد بازرسی با خریدار است. برای حمل ترکیبی کاربرد دارد.

گروه D

تحویل کالا در مقصد

شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده مسئول رساندن کالا به نقطه یا محل مورد توافق شده در مقصد است و فروشنده کلیه خطرات و هزینه‌ها را بر عهده می‌گیرد.

DAF: Delivered At Frontier

تحویل در مرز (مرز تعیین شده)

مسئولیت فروشنده در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می رسد که کالا را برای صدور ترخیص کند و در نقطه و محل تعیین شده در مرز، اما قبل از مرز گمرکی کشور همجوار، در اختیار بگذارد. این اصطلاح عمدتاً در حمل ریلی یا جاده ای استفاده می شود.

DES: Delivered Ex Ship

تحویل در عرشه کشتی (در مقصد)

فروشنده کالا را در عرشه کشتی در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد و اقدامات و هزینه‌های ترخیص کالا جهت ورود به بندر مقصد برعهده خریدار است. این اصطلاح برای حمل دریایی کاربرد دارد.

DEQ: Delivered Ex Quay

تحویل کالا در اسکله (در مقصد) 

مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را از کشتی به اسکله انتقال داد و در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد به پایان می رسد. کلیه مسئولیت ها و هزینه ها شامل عوارض، مالیات و سایر مخارج تحویل کالا را در این محل با فروشنده است. این اصطلاح برای حمل و نقل دریایی کاربرد دارد.

DDU: Delivered Duty Unpaid

تحویل در مقصد بدون پرداخت حقوق و عوارض گمرکی

فروشنده کالا را در کشور مقصد بدون انجام ترخیص کالا برای ورود و پرداخت عوارض تحویل می دهد.

DDP: Delivered Duty Paid

تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی

مسئولیت فروشنده پس از تحویل کالا به خریدار پس از انجام ترخیص کالا و پرداخت عوارض به پایان می رسد.

اینکوترمز، اینکوترمز چیست؟، اصطلاحات اینکوترمز

 

 

کالای خطرناک چیست؟

توسط مدیر سایت در فوریه 26, 2020 در مقالات

 

آشنایی با کالای خطرناک

 

کالای خطرناک به طور عام به کالایی گفته می شود که موقع جا به جایی، عملیات بارگیری، تخلیه و نگه داری ممکن است باعث انفجار و آتش سوزی شوند و احتمال ایجاد خطر برای سلامتی افراد، اموال و محیط زیست می نماید.

دسته بندی کالاهای خطرناک

کالاهای خطرناک از نظر خصوصیات و نوع خطرشان به 9 طبقه تقسیم می شوند.

1. مواد منفجره Explosives
2. گازها Gases
3. مایعات قابل اشتعال Flammable Liquids
4. جامدات قابل اشتعال Flammable Solids
5. مواد اکسیدکننده Oxidizing Substances
6. مواد سمی و مواد عفونی Toxic & Infectious Substances
7. مواد رادیو اکتیویته Radioactive Material
8. مواد خورنده Corrosive
9. محصولات خطرناکی که در 8 دسته فوق قرار ندارند Miscellaneous Dangerous Goods

کلاس ۱- مواد منفجره

 

مواد منفجره موادی هستند که این توانایی را دارند که به سرعت در اثر واکنش شیمیایی منفجر شوند.

طبقه بندی کلاس 1

• کلاس ۱-۱ باروت
این گروه از مواد منفجره، موادی هستند که احتمال انفجار شدید دارند.
نمونه: TNT، مواد منفجره پلاستیکی، دینامیت و چاشنی
• کلاس ۲-۱ ترکیبات نیتراتی – نیترات سلولز و نیترات پتاسیم
این گروه از مواد منفجره، موادی هستند که احتمال انفجار دارند. ولی قدرت انفجارشان کمتر از گروه قبلی است.
نمونه: بمب ها، نارنجک، مهمات نظامی
• کلاس۳-۱ ترکیبات نیتروژنی
این گروه از مواد منفجره در اثر تماس با آتش به صورت انبوه منفجر می‌گردند، این مواد به هنگام انفجار، مواد و قطعات پرتاب شونده از خود خارج می‌سازند.
نمونه: مواد آتش بازی ها
• کلاس ۴-۱ ترکیبات کلرورها
این گروه از مواد منفجره به شدت می سوزند و دود غلیظی تولید می‌کنند ولی خطر انفجار این مواد کمتر از گروه‌های قبلی است و یا اصلاً‌ خطر انفجاری وجود ندارد.
• کلاس ۵-۱ سوزاننده‌ها
این گروه از مواد منفجره در هنگام سوختن، مواد سمی تولید می‌کنند، در این گروه خطر انفجار کم است.
• کلاس ۶-۱ مهمات
این گروه از مواد باید برای مدتی در مجاورت شعله قرار بگیرند تا گرم و منفجر شوند. خطر انفجار انبوه در این گروه کمتر وجود دارد. این گروه از مواد منفجره، قطعات پرتاب شونده تولید می‌کنند.
• کلاس ۷-۱ مواد آتش زا
این گروه از مواد منفجره خطراتی شامل قابلیت اشتعال یا مسمومیت در بردارند، این مواد باید مدتی در معرض شعله یا حرارت قرار بگیرند تا کاملاً منفجر شوند.
• کلاس ۸-۱ مواد منفجره رادیولوژیکی
این گروه از مواد منفجره خطرات رادیولژیکی داشته که اگر حرارت به آنها برسد منفجر خواهند شد و بر اثر این انفجار، مواد پرتاب شونده از خود تولید می‌کنند.
• کلاس ۹-۱ پودر فلزات
این گروه از مواد غیر قابل انفجار هستند که در ترکیب آنها پودر فلزاتی چون منیزیم، آلومینیوم یا پودر روی دیده می‌شود.

کلاس دوم ( گازها )

 

کالاهای خطرناک این کلاس شامل گازهای تحت فشار، گازهای مایع و یا گازهای محلول تحت فشار می باشد.

گازها به انواع زیر تقسیم بندی می شوند:

• کلاس 2.1 گازهای قابل اشتعال
به گازهایی گفته می شود که در هوا مشتعل می گردند و باعث ایجاد آتش و یا بیشتر شدن شعله های آتش می شوند. گازهای این گروه می توان هیدروژن، استیلن، LNG و LPG اشاره نمود.
• کلاس 2.2 گازهای غیر قابل اشتعال و غیر سمی 
به گازهای تحت فشار که نه قابلیت اشتعال دارند و نه مسمویت گفته می شود. گازهای این گروه عبارتند از نیتروژن، دی اکسید کربن، هوای فشرده، هلیم
برخی از گازهای این کلاس باعث ایجاد خطر خفگی می گردند به عنوان مثال گاز نیتروژن و دی اکسید کربن
• کلاس 2.3 گازهای سمی 
گازهایی هستند که در صورت استنشاق می توانند باعث مرگ یا مصدومیت شدید گردند. علاوه بر خواص سمی دارای خواص دیگری همچون قابلیت اشتعال، اکسید کنندگی یا خورندگی را هم دارند. گازهای این گروه عبارتند از: متیل برومید، گاز امونیاک، منواکسید کربن و دی اکسید سولفور

کلاس 3 مایعات قابل اشتعال

 

مایعات قابل اشتعال از خود بخاراتی تولید نموده که این بخارات می توانند در داخل هوا در صورت وجود منبع تولید جرقه مشتعل گردند.

کلاس 4 جامدات قابل اشتعال

 

این گروه موادی با پتانسیل احتراق خود به خودی و همچنین در مجاورت با آب از خود گاز قابل اشتعال تولید می کنند. مواد موجود در این گروه به راحتی قابل اشتعال بوده و می تواند باعث ایجاد آتش سوزی شوند.

کلاس 1-4 جامدات قابل اشتعال
موادی که به راحتی مشتعل شده و قابل احتراق هستند.
نمونه: نیتروسلولز، فسفرها، کبریت ها و اسیدپیکریک

کلاس 2-4 جامدات که منجر به احتراق خود به خودی می شود.
نمونه: ذغال، پنبه و فسفر سفید

کلاس 3-4 جامدات خطرناک که در تماس آب گازهای قابل اشتعال منتشر می کنند.
شامل جامداتی است که در تماس با آب ایجاد گازهای قابل اشتعال می کنند.
نمونه: فسفید آلومینیوم و کاربید کلسیم

کلاس 5 مواد اکسید کننده

۱-۵- مواد اکسید کننده
مواد اکسید کننده موادی هستند که خودشان قابل اشتعال نیستند اما با کسب اکسیژن باعث اشتعال سایر مواد می شوند.
نمونه: نیترات آمونیوم و نیترات پتاسیم
۲-۵- پراکسیدهای آلی
این مواد از لحاظ حرارتی ناپایدار بوده و بسیار تمایل به انجام واکنش های خطرناک با دیگر مواد را دارند.
نمونه: بنزویل پروکساید و متیل اتیل کتان پروکساید

کلاس 6 مواد سمی

۱-۶- مواد سمی
مواد این گروه در صورت بلعیده شدن، استنشاق و تماس با پوست دست باعث مرگ یا آسیب جدی می شود. همچنین خطرات دیگری چون قابلیت اشتعال یا قابلیت خورندگی دارند. کلیه مواد سمی در مجاورت آتش از خود گازهای سمی متصاعد می کنند.

۲-۶- مواد عفونی
مواد عفونی، مواد حاوی عوامل بیماری زا هستند که میتوانند در انسان و حیوان تولید بیماری کنند.

کلاس 7 مواد رادیو اکتیو

مواد رادیواکتیو به موادی گفته می‌شود که دارای تشعشعات رادیو اکتیو بوده و به علت فوق‌العاده خطرناک بودن این اجسام، قوانین خاص جهت حمل و نقل و انبارداری آنها با برچسب‌های مخصوص موجود می‌باشد.

کلاس 8 مواد خورنده

مواد خورنده موادی هستند که در صورت تماس با بافتهای زنده، از طریق واکنش های شیمیایی، به آنها آسیب می رسانند و همچنین بلعیدن یا استنشاق بخار این گونه مواد باعث ایجاد مسمومیت می شود. در اثر تماس با سایر مواد باعث وارد آمدن آسیب به فلزات، سایر کالاها و حتی وسایل حمل و نقل می شوند.
نمونه: اسید سولفوریک

کلاس 9 سایر مواد و فراورده های خطرناک

کالاهای خطرناک متفرقه موادی هستند که در طول حمل و نقل خطری ایجاد می کنند و توسط کلاس های دیگر پوشش داده نمی شود.

کالای خطرناک، ارسال کالای خطرناک، کالای خطرناک چیست، کالای خطرناک، انواع کالای خطرناک